مرا بی تو هیچم نیست ای خانه آتش زده!

چرا اینگونه آخر ویرانت می کنند...چگونه آن همه زیباییت را خرابش می کنند!

آن همه غرور و آن همه بزرگی پس چه شد؟

آن همه غرش خاموش مردمانت پس چه شد؟

هیچ حرفی سزای من نیست...

آن منی که بی سراغ از مردمانت نشسته ام

آن منی که دور تنها برایت فریاد خاموش می زنم...

آن منی که ساکت و بی حاصل و بی حرف سخن هم ناگفته می گویم

مرا بی تو هیچم نیست ای خانه آتش زده!

 

/ 1 نظر / 4 بازدید
رعنا

نیستی خب تا دست هامان را با هم زنجیر کنیم رو به آسمان. رو به آسمانی که باور کرده ایم چشم های خداست به دنیای ما نیستی تا مچ بند سبزت را برایت گره بزنم. نیستی تا برایم گره بزنی. نیستی عزیز دل.. نیستی که ...